klimatyzacja

W wielu gałęziach przemysłu istnieje konieczność suszenia materiału, który stanowić może produkt finalny lub półprodukt wykorzystywany w dalszym procesie produkcyjnym. Najbardziej rozpowszechnionym procesem suszenia jest suszenie konwekcyjne, z zastosowaniem jako czynnika suszącego gorącego powietrza, gazów spalinowych, gazu obojętnego lub pary wodnej przegrzanej. W przypadkach, w których temperatura suszenia nie jest wysoka i obecność tlenu nie wywołuje niekorzystnych zmian w materiale suszonym, najdogodniejszym sposobem jest suszenie z wykorzystaniem powietrza. Gazy spalinowe z reguły wykorzystuje się przy suszeniu w wysokich temperaturach wtedy, gdy materiał nie wchodzi w reakcję z CO2 lub SO2. Azot natomiast stosuje się w tych przypadkach w których może następować utlenianie się materiału lub może zaistnieć niebezpieczeństwo wybuchu. Parę przegrzaną można stosować wtedy, gdy materiał poddawany suszeniu nie zmienia swoich właściwości w temperaturach do 130oC. Należy także pamiętać, że podczas suszenia preparatów chemicznych o wysokiej czystości, czy materiałów spożywczych należy oczyścić powietrze z pyłu w filtrach.
     Przydatność suszarki do danego procesu technologicznego może być oceniona jedynie przy jednoczesnym uwzględnieniu właściwości chemicznych i fizycznych materiału suszonego, jego charakterystyk suszarniczych, kształtu i rozmiarów oraz wymagań odnośnie jakości produktu. Dopiero wówczas, o wyborze właściwej metody i konstrukcji układu suszenia, decydują takie względy jak: zużycie energii, materiałów do budowy suszarki i urządzeń towarzyszących, zwartość konstrukcji oraz łatwość obsługi.
     Przykładowo, materiały w postaci taśm tj. papier, są transportowane w suszarni na cylindrycznych, obracających się wymiennikach, bryły dużych rozmiarów jak drewno, wyroby ceramiczne na wózkach, taśmach i są suszone metodami konwekcyjnymi. Materiały rozdrobnione, mogą być np. przerzucane lub unoszone w strumieniu czynnika suszącego. Temperaturowe warunki prowadzenia procesu są narzucone przez właściwości materiału suszonego i technologię jego wytwarzania. Dla uzyskania najwyższej intensyfikacji procesu oraz najwyższych wskaźników ekonomicznych, należy temperaturę czynnika suszącego przyjmować jak najwyższą, w granicach dopuszczalnych własnościami materiału. Temperatura gazów odlotowych uwarunkowana jest względami ekonomicznymi oraz założoną końcową temperaturą produktu, zaś ścianek przewodów odprowadzających gazy nie może być niższa od temperatury punktu rosy.
     Podczas suszenia najczęściej jest wykorzystywana zasada współprądowego klimatyzacja Warszawa przepływu materiału i czynnika suszącego. Proces w przepływie współprądowym jest bardziej intensywny i ekonomiczny niż w suszarkach przeciwprądowych. Suszenie współprądowe jest stosowane, gdy wysuszony materiał jest wrażliwy na działanie wysokiej temperatury, zaś dobrze znosi duże szybkości suszenia w stanie wilgotnym. Natomiast proces przeciwprądowy może być stosowany wówczas, gdy materiał jest odporny na działanie wysokiej temperatury, a materiał wilgotny nie znosi dużych szybkości suszenia .
     Jedną z możliwości przygotowania powietrza do celów suszarniczych jest zastosowanie komory suszenia współpracującej z zamkniętym obiegiem czynnika suszącego. Czasami, w przypadku przemysłu spożywczego lub farmaceutycznego, zastosowanie obiegu zamkniętego staje się koniecznością. Przyczynami stosowania takiego obiegu jest maksymalna eliminacja zanieczyszczeń, a także minimalizacja zużycia energii.

Make a free website with emyspot.com - Report abuse