klimatyzacja w teatrze

Teatr jest miejscem, w którym występują duże zyski ciepła, szczególnie od pracujących tam muzyków oraz zainstalowanego oświetlenia pulpitów. Liczba osób zgromadzonych w fosie orkiestry może być bardzo różna. Od kilku do kilkunastu w czasie trwania prób sekcyjnych do pełnej obsady podczas prób przed samym występem i w czasie samych występów. Zasadniczo obsada orkiestry zależy też od wielkości wystawianego widowiska artystycznego: w zakresie od około 50 do 80 czy nawet 100 muzyków. Chwilowe zyski ciepła jawnego w orkiestronie zależą od liczby muzyków, temperatury powietrza oraz aktywności poszczególnych muzyków, rodzaju i natężenia wykonywanej pracy (muzycy ćwicząc podczas prób powtarzają pewne czynności robiąc przerwy zaś w czasie trwania spektaklu wykonują całe utwory bezustannie). Nadmiar energii wynikający z przemiany materii w organizmie człowieka od­dawany jest do otoczenia w postaci ciepła jawnego oraz w formie odparowania wody z powierzchni skóry a także parowania wody z po­wierzchni błon śluzowych układu oddechowego. Wartości jednostkowych zysków ciepła całkowitego qc, jawnego qj oraz pary wodnej w od ludzi.

     Przepływ powietrza w orkiestronach może być różny, w zależności od rozwiązań architektonicznych klimatyzacja Dotyczy to przede wszystkim wyposażenia fosy orkiestry w zapadnię umożliwiającą ruch podłogi i ustawianie jej na różnych wysokościach. W takich warunkach doskonale sprawdzić się może zastosowanie wentylacji wyporowej w systemie organizacji wymiany powietrza typu dół - góra. Ponadto w pomieszczeniach, w których występują duże zyski ciepła, szczególnie od ludzi, a do takich można zaliczyć fosę orkiestry, jest to najkorzystniejszy układ. Działanie wentylacji mechanicznej jest tu wspierane przez naturalne zjawisko konwekcji, co poprawia jej efektywność. W układzie wentylacji z dołu ku górze nawiewane jest zazwyczaj powietrze o temperaturze zbliżonej do temperatury strefy przebywania. W strefie następuje przyrost temperatury od poziomu stóp do poziomu głowy: każda osoba oddaje do otoczenia ciepło oraz parę wodną. W efekcie powstają konwekcyjne prądy powietrza wznoszące się wzdłuż ciała człowieka ku górze z prędkością 0,1÷0,2 m/s. Przyrost temperatury w strefie przebywania ludzi jest 2÷3 K. Różnica temperatur pomiędzy powietrzem wewnętrznym a nawiewanym jest mała, stąd też strugi powietrza omywającego strefę przebywania ludzi są stabilne (z minimalnym odchyleniem). Powietrze po przewietrzeniu tej strefy przepływa do otworów wywiewnych, usytuowanych zazwyczaj pod stropem pomieszczenia. Ponad strefą przebywania ludzi następuje dalszy wzrost temperatury powietrza. Przy dużych obciążeniach cieplnych pojawia się duży gradient temperatury. W wentylowanym pomieszczeniu tworzą się wówczas dwie strefy - jedna o wymaganej temperaturze i czystości w strefie przebywania ludzi oraz druga - strefa zanieczyszczonego i ciepłego powietrza w górnej części pomieszczenia. Tam właśnie, z górnych rejonów pomieszczenia (najczęściej tuż pod stropem) następuje jego usuwanie. W przypadku orkiestrionów powietrze zużyte usuwane jest zazwyczaj przez otwartą przestrzeń na widownię. Ze względu na umiejscowienie - blisko człowieka - zastosowane w tym systemie wyporowe elementy nawiewne wymagają bardzo starannego doboru. 
     Poniżej przedstawione zostaną przykładowe systemy organizacji wymiany powietrza w kanałach orkiestry z wykorzystaniem nawiewników wyporowych. Wywiew powietrza z orkiestronu jest wspólny z wywiewem z widowni i odbywa się z górnej części pomieszczenia. 

1.Teatr, ze względu na duże zagęszczenie pracujących muzyków i nagromadzenie instrumentów, jest bardzo specyficznym miejscem w teatrze, które wymaga stosowania odrębnej instalacji klimatyzacyjnej.
2.System organizacji wymiany powietrza w kanale orkiestrowym w znaczący sposób zależy od proponowanych rozwiązań architektonicznych w nowo wznoszonych budynkach i wymagań architektoniczno-konserwatorskich w zabytkowych obiektach modernizowanych. 
3.Zainstalowanie w fosie orkiestry ruchomej zapadni, znacząco poszerza możliwości wykorzystania podłogi orkiestronu w teatrze (dodatkowa powierzchnia widowni lub sceny) jednocześnie determinuje zastosowanie nawiewników wyporowych do organizacji nawiewu powietrza.
4.Klimatyzacja orkiestronu została zrealizowana z wykorzystaniem nawiewników źródłowych umieszczonych w ruchomej części podłogi zapadni i elementów wyporowych przy ścianie podscenia. Przeprowadzone badania mikroklimatu w fosie orkiestry potwierdziły poprawne działanie układu klimatyzacji przy ustawieniu ruchomej podłogi na różnych wysokościach.
5.W klimatyzacji fos orkiestrowych z ruchomą częścią podłogi zapadni należy przewidzieć stosowanie nawiewników źródłowych (podłogowych) i wyporowych (ściennych). 

Make a free website with emyspot.com - Report abuse